Yalnız Kaldım


Geceler soğukmuş bilmezdim
Ben ki kış günü leyla gibi gezen
Ayaza karşı dururdum
Ağaçların arkasına saklanır oldum
Üşümek neymiş öğrendim

Zevk almaz oldum bedenimden
Sanki hislerim soluk
Bir öğün yemek yeter oldu
Vücudum bile sustu artık
Şikayet etmez oldu

Bir çakmağı tüketebildim
Kaybetmeden evvel
Yanımdan hep bazı şeyler
Keşke bazı şeyler evde bırakılsa
Keşke kalbim atmadan yaşayabilsem

Geceler dopdolu
Geceler sancılı
Zihnim hiç böyle dolmamıştı
Ben ki neler yaşadığımı sanırdım
Daha ne eksiklerim varmış

Hep çok acı çektim sanırdım
Komikmişim sadece
Neler varmış yaşanmamış
Neler var daha yaşanacak
Hançerin acısı hepsinden betermiş

Telefonum çalmıyor artık
Sanki bir yarım eksik
Üzülmek neye fayda
Ben ki kararların adamı
Ben ki yok olmaya yüz tutmuş
Yorgunum...

0 yorum var: